wtorek, 22 grudnia 2015

Urynoterapia w ajurwedzie


Nie na darmo mówi się o cudach urynoterapii – prozdrowotne działanie uryny zawartej w moczu wychwalane było w wielu leczniczych i religijnych księgach starożytności w tym w Mahabharacie czy Biblii.  W dzisiejszych czasach metoda ta budzi dużo kontrowersji, ale wnikając w jej podstawowe założenia można zrozumieć czym inspirowali się ludzie wykorzystujący właściwości lecznicze własnego moczu.
Odpowiednio zebrany mocz można pić lub stosować zewnętrznie na skórę, wcierając go bezpośrednio. Zasada polega na tym, że w czasie choroby, dysfunkcji organizmu, wytrąca się z niego wiele potrzebnych do prawidłowego funkcjonowania organicznych i nieorganicznych substancji oraz energia życiowa -prana. Oczywiście wydostają się one z organizmu nie tylko z moczem ale i z potem i innymi wydzielinami. Ponowne użycie moczu we właściwy sposób sprawia, że substancje te są na powrót asymilowane a energia zostaje zachowana. Dzięki posiadanym właściwościom uryna redukuje niedobory powstające w organizmie w czasie choroby, pod warunkiem jej odpowiedniego wykorzystania. Stosowanie urynoterapii wiąże się również z przejściem na odpowiednią dietę – sattwiczną, czyli przynajmniej wegetariańską, bogatą w warzywa, owoce, pełne ziarna i produkty nieprzetworzone. Pozytywne wyniki leczenia uzyskuje się dzięki ścisłemu przestrzeganiu sposobu użycia moczu i odpowiedniej diecie. W tej formie samopomocy nie ma interakcji między innymi formami terapii naturalnych – można więc łączyć techniki uważając jedynie na spożycie substancji farmaceutycznych, suplementów i substancji chemicznych.