piątek, 12 sierpnia 2016

codzienna obserwacja


Zgodnie z tym, co naucza ajurweda, każdy człowiek jest żywą książką, którą trzeba czytać codziennie sobie samemu – codzienna obserwacja własnego ciała, pulsu, języka, twarzy, oczu, paznokci i warg dostarcza drobnych, aczkolwiek ważnych wskazówek dotyczących własnego ciała. Ajurweda podaje dokładne metody rozpoznawania procesów chorobowych, zanim jeszcze wystąpią jakiekolwiek wyraźne symptomy; dzięki temu możliwe jest przewidzenie przyszłej reakcji organizmu. Tak więc poprzez regularną kontrolę parametrów ciała, można wcześnie wykryć  patologiczne objawy i podjąć wobec nich środki prewencyjne. Obserwuj codziennie swoje dziecko. Zwracaj przede wszystkim uwagę na stan paznokci i języka, uważnie przyglądaj się wydzielinom ciała. Notuj ich kolor i gęstość. U bardzo małego dziecka trudno jest jednoznacznie określić kolor nalotu czy wręcz jego występowanie (ciągle pije mleko i nie czyści się mu języka), ale na tyle, ile możesz, diagnozuj i reaguj, gdy tylko widzisz jakieś odstępstwo od normy.
Paznokcie
Paznokcie blade wskazują na anemię i niedokrwistość, żółte na żółtaczkę lub słabą wątrobę, niebiesko sine natomiast na słabe serce i krążenie. Białe plamki na paznokciach wskazują na niedobór lub zaburzenia w przyswajaniu wapnia lub cynku. Plamki na paznokciu palca serdecznego wskazują na odkładanie się wapnia w nerkach, na palcu środkowym oznaczają, że w jelitach jest nieprzyswojony wapń; odkładający się w płucach wapń daje znaki w postaci plamki na paznokciu palca wskazującego. Jeżeli półokrągły półksiężyc u podstawy paznokcia jest w kolorze niebieskim oznacza niedomaganie wątroby. Czerwony półksiężyc zaś oznacza niewydolność serca.
Język
Poszczególne części języka związane są z odpowiednimi narządami. Zmiany, odbarwienia, krostki na pewnych miejscach wskazują na niedomaganie konkretnych narządów. Pęknięcia wskazują na mniejsze uszkodzenie narządów, głębsze pęknięcia to głębsze uszkodzenie. Trzęsący się język wskazuje na akumulację waty. Plamki wskazują na wrażliwość organów a czerwone lub brązowe krostki na choroby autoimmunologiczne. Widoczne na brzegu języka ślady zębów wskazują na słabe wchłanianie w obrębie jelit.
Obłożenie języka w tylnej części oznacza kumulacje toksyn w obrębie jelita grubego. Jeśli obłożona jest środkowa część toksyny znajdują się w żołądku i jelicie cienkim. Obłożenie języka w miejscu płuc wskazuje również na alergie; w miejscu serca na problemy emocjonalne i słabą cyrkulacje krwi; na wątrobie wykazuje stan zakwaszenia organizmu i problemy z emocjami tj. gniew, złość, agresja; na śledzionie – stan systemu immunologicznego (cętki i krostki pokazują teraźniejsze i przyszłe możliwe choroby autoimmunologiczne). Swoje odzwierciedlenie na języku w postaci linii biegnącej przez jego środek, ma również kręgosłup. Jeśli linia ta jest zakrzywiona, świadczy to o skrzywieniu kręgosłupa: z tyłu języka część krzyżowo-lędźwiowa, w środkowej – część piersiowa, w części przedniej języka – odcinek szyjny kręgosłupa.
Kolor:
a)         blady – anemia, niedokrwistość
b)         żółtawy – nadmiar żółci w woreczku żółciowym lub zaburzenia wątroby
c)         niebieskawy – zaburzenia pracy serca
d)         biały nalot – zaburzenia kaphy i nagromadzenie śluzu (lepki, wilgotny, szorstki)
e)         czerwony lub żółtawozielony nalot – zaburzenia pitty (miękki, śliski)
f)         ciemnobrązowy nalot – zaburzenia wata (suchy, chłodny, szorstki, drżący)

Mocz

Funkcjonowanie układu moczowego zależy od wielu czynników, min. od poboru wody, diety, temperatury, kondycji fizycznej. Zrównoważone wydalanie moczu jest niezbędne do prawidłowego utrzymania ciśnienia krwi i jej objętości – zatrzymanie wody powoduje bowiem gromadzenie wody w tkankach i wywieranie ciśnienia na krew. Dziecko oddaje ok.pół litra moczu na dobę. Przy nadczynności kaphy ilość oddawanego moczu wzrasta, ale częstotliwość wydalania maleje, natomiast ilość moczu maleje przy nadczynności waty, jednak musi być on wydalany bardzo często. Dodatkowo, przy zaburzeniach kaphy, mocz może być białawy, mętny, tłusty i gęsty; przy zaburzeniach waty natomiast mocz jest bezbarwny, rzadki, lekko spieniony. Zaburzenie wszystkich bioenergii skutkuje bardzo skąpą ilością i długimi odstępami między oddawaniem moczu. Kolor moczu zależy od diety; prawidłowy kolor to jasnożółty. Jeżeli kolor moczu jest ciemnożółty lub czerwonawy wskazuje na zaburzenia pitty (podobnie ciemnożółty mocz występuje przy zaparciach i zbyt małej ilości wypijanej wody). Normalny mocz ma charakterystyczny, ale nie śmierdzący zapach. Jeżeli mocz jest cuchnący to możemy mieć pewność, że organizm jest zatoksyczniony; kwaśny, piekący zapach wskazuje na zaburzenia pitty. Słodki zapach moczu może oznaczać cukrzycę, a piasek w moczu sygnalizuje obecność kamieni w przewodzie moczowym.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz